30 czerwca 2017

bez pojęcia (chwilówka)

Wizyty w tej księgarni stały się u mnie jakąś tam tradycją,  świecką rzecz jasna, a tu nagle taki zonk. Bo jak to? Było otwarte, a teraz zamknięte. To tak nie może być. Ale jest. Trudno, co robić. Niemniej jednak już odchodząc pomyślałem sobie, że coś tu się odbywa dość mocno bez pojęcia. No, bo załóżmy, że lokal zamknął czynszobiorca. Bez sensu to jednak upieprzać dłużnikowi opcję szybszej spłaty długu. Ale być może też, że firma sama zamknęła swój lokal. Jednak wydaje się to być ruchem samobójczym, tak? Ale tu akurat nie bardzo. Bo potem się dowiedziałem, że firma ma grubsze problemy natury finansowej, więc może być także i tak, że otwarty sklep przynosi straty. Poza tym kto powiedział, że ktoś chce w ogóle ten czynsz płacić? Tak, czy owak uznałem, że ta sprawa mnie przerasta, więc nie ma co sobie nią zawracać głowy. Taka mi wyszła puenta, niemniej jednak i mimo wszystko upieram się, że treść kartki jest bez pojęcia.
...
Tegoż dnia miałem okazję zobaczyć jeszcze jedno bez pojęcia. To było tak, że zajechał pick-up jakichś służb miejskich, chyba po gałęzie, które burza zwaliła na ulicę. Bo tam akurat jeszcze jakieś drzewa są, rzeźnik Natury nie zdążył ich podle zmienić. Fura zaparkowała, ale coś chyba źle zaparkowała, a szofer uznał, że trzeba tą sytuację poprawić. Jego prawy wysiadł, chyba miał posterować przy cofaniu, ale nagle wpadł na pomysł, by sobie gdzieś zadzwonić. Gadżetuje przy telefonie, zaczyna bajerę, zaś samochód cofa. Teoretycznie miał cofać, aż kierowca usłyszy, że już, że stop. Nie usłyszał. Za to wjechał tyłem na znak drogowy. Tak wjechał, że go przygiął jakieś czterdzieści pięć stopni. Prawy tego nie widzi, gada dalej, dopiero szofer się zorientował, że coś nie tak. Dał więc do przodu, wyskoczył z wozu, zaś jego kumpel dopiero wtedy zauważył, co się dzieje. Od tego momentu zaczyna się kolejny odcinek kultowego serialu "Sąsiedzi", czyli ubaw po całości. Najpierw chłopaki patrzą po sytuacji. Wreszcie jeden łapie za telefon, ale drugi mu nie daje. Bo jak to tak? Kapować nie wolno, zaś pomocy wołać obciach. Sami dadzą radę. Jeden próbuje znak postawić na powrót, ale coś mu nie idzie. Drugi chce mu pomóc, ale nie ma podejścia. No, to czas pogadać, co dalej. Jeden się drapie po głowie, drugi po tyłku, wreszcie wydrapali, że jest koncepcja. Rąsią nie dało rady, ale zadkiem, zadkiem auta zresztą, powinno się udać. Kierowca wraca za fajerę, robi oberka, potem przymierza się tym zadkiem od drugiej strony. Tym razem prawy kooperuje, dyryguje uważnie. Wóz się cofa, cofa, pomalutku, spokojnie... Wreszcie pierdolnęło. Stało się to, co miało się stać. Kto miał w ręku cienką metalową rurkę, ten wie, że jak się ją zegnie, potem zaś odegnie na powrót to zrobią się wtedy dwie krótsze. Tak to działa. Czyli był znak, nie ma znaku. Co było dalej, tego nie wiem. Ta sprawa również mogła mnie przerosnąć i głupio byłoby tak z mokrymi od śmiechu portkami naginać po ulicy. Trza mieć ambicję, dbać o opinię, tak?
Roztropnie tedy poszedłem sobie.
No nieee... Teraz już żartowałem, bo dbanie o opinię też jest bez pojęcia. No, może nie zawsze, ale tak mnóstwo przeważnie na pewno.
...
Filmik jest w dwóch wersjach, ale przyznam szczerze, jak zwykle zresztą, że ta druga, choć również zabawna, to jednak inna bajka. Zresztą oceńcie sami.

22 czerwca 2017

czas słowiańskich Walentynek (chwilówka)

Właściwie to Kupała, nasze rodzime, słowiańskie święto, miała już miejsce wczoraj. Astronomicznie podchodząc do sprawy, to wtedy powinien mieć miejsce obrzęd. Jednak religia to nie tylko magia, to także pewien aspekt społeczny. Niestety obecne realia zmuszają do wykonania pewnego splitu. Można dokonać rytuału o właściwej mu porze, ale jedynie w otoczeniu tych najbliższych bliskich i to też tylko tych, z którymi daje radę. Jednak w nieco szerszym gronie to już porażka. Trzeba się dogadać jakoś, ustalić wspólny termin. Zwykle jest to najbliższy weekend. Okay, skoro tak ma być, niech będzie, im więcej okazji do świętowania, tym fajniej. Zwłaszcza, że...
Ten blog to nie kurwizja, której dziennik telewizyjny różne fakty uważa za niebyłe, więc uczciwość dyktuje, aby wspomnieć też, że zaraz później ma miejsce Noc Świętojańska. Otóż kiedyś te ziemie zdominowała pewna obca, napływowa religia. Racje polityczne podyktowały wtedy wyrżnięcie nieco narodu, tak w ramach miłości bliźniego rzecz jasna. Powstało nowe święto, a raczej zmutowane stare, bo ta nowa religia niewiele nowego stworzyła tak sama od siebie. Choć starego obrzędu już w nim nie ma, to poszukiwanie Kwiatu Paproci jednak pozostało. No, i zarąbiście! Im więcej szczytowań na świecie, tym więcej pozytywnej energii go przenika. Tak?
Dochodzą jeszcze Wianki do kompletu, taka już bardziej świecka tradycja. Czyli jeszcze lepiej! Zaś smutasom biada! Niech się karmią swoją urban legend na temat dzikich orgii, wyuzdanej rui, tudzież poróbstwu, które ma ponoć wtedy miejsce. Nie ma co tracić czasu na tłumaczenie smętnym dupkom, że tak nie było za czasów naszych przodków, nie ma też teraz. Był i jest tylko zdrowy luz. Tak też będzie.
Tyle...